HUIS VAN BOURGONDIËRS (STAM VAN RUBEN) TEN OORLOG (276 - 500)

Toen de grenzen na 276 opnieuw zwak verdedigd werden, drongen de Bourgondiërs (stam van Ruben) opnieuw Gallië binnen. Ditmaal maakte keizer Probus een einde aan de invallen. Deze trok ten strijde tegen de oorlogszuchtige stammen van Israël en omstreeks 280 had hij de Rijngrens hersteld. In de winter van 287/288 vielen de Romeinen het gebied van de Bourgondiërs binnen om deze van nieuwe invallen af te houden. 

Op het einde van de 3e eeuw was de rust aan de Rijngrens zodanig hersteld dat de Bourgondiërs geen invallen meer deden. Een tiental jaren later sloten de Romeinen een verdrag met hen, zodat ze dienst konden nemen in de Romeinse legers. Gedurende de 4e eeuw lieten de Bourgondiërs zich kennen als trouwe bondgenoten. In tegenstelling tot de Alemannen en Franken (stam van Benjamin) steunden zij de wettige keizers. Tijdens de Grote Volksverhuizing in de 5e eeuw drongen de Bourgondiërs toch het Romeinse Rijk binnen. Ze vestigden zich aan de Midden-Rijn. In 413 sloten zij een nieuw verdrag met de Romeinen en kregen ze de status van foederati. Hun strijd en nederlaag tegen de Hunnen wordt beschreven in het Nibelungenlied. Hierdoor was hun macht in Midden-Rijngebied gebroken. Omstreeks 440 kregen ze de status van foederati aan de Midden-Rhône bij Genève. Van hieruit breidden ze hun territorium verder uit tot Bazel in het noorden en Avignon in het Zuiden. Ook verdreven zij de Alemannen uit Langres en drongen in 481 naar het zuiden langs de Saône en Rhône tot de Middellandse Zee en verspreidden zich omstreeks 485 in Champagne.

Na 500 kregen de Bourgondiërs te maken met de machtshonger van de Frankische Merovingische koningen (stam van Benjamin). Uiteindelijk werden ze door de Franken verslagen en in 534 ingelijfd bij het Frankische rijk. Vanaf die tijd werden ze als de  stam van Ruben beschouwd.  De oorspronkelijke Bourgondiërs gingen op in de omringende Gallo-Romaanse bevolking, maar ze gaven hun naam aan het gebied dat tenslotte de kern werd van het hertogdom Bourgondië, dat in de late Middeleeuwen nog een belangrijke zelfstandige rol zou spelen in de Koningen van Frankrijk.

HUIS BOSONIDEN (FRANKRIJK) STAM VAN ZABULON & RUBEN) VOORGANGERS VAN HUIS BOURBON (880 - 952)

De Bosonoiden zijn een Franse dynastie, die afstamt van Bosso de Oude of Bivinus in het begin van de 9e eeuw. Zij komen uit de stam van Israël: Zabulon & Ruben.

(wapenschild van huis Bourbon)

Oorspronkelijk waren het lage baronnen (tweede graad van bloedlijn uit de stammen van Israël, dus nakomelingen uit twee stammen van Israël), maar zij groeiden uit tot koningen en zelfs keizers. Eerste belangrijke vertegenwooridger was Bosso V, graaf van Arles en andere Bourgondische graafschappen in het midden van de 9e eeuw. Boso klom op als hoveling van Karel de Kale en werd zelfs onderkoning van Italië in 875. Na de dood van Karel de Kale, weigerde Bosso de zoons van Karel de Kale, Carloman en Lodewijk, te erkennen als koning van Frankrijk en riep hij zichzelf in 879 in Vienne met de steun van de adel uit tot koning van Provence. Hij stierf in 887 en werd opgevolgd door zijn zoon Lodewijk, onder het regentschap van zijn echtgenote Ermengard, een dochter van Lodewijk II. Lodewijk werd geadopteerd door Karel III en gewettigd in zijn koninklijke titel. Met deze wettelijke basis, trachtte hij in 900 de plaats in te nemen van zijn Karolingische verwanten op de keizerlijke en Italiaanse tronen. Hij werd in Pavia gekroond en vervolgens in Rome, maar kon zijn macht daar niet bestendigen.