Armand de Perigord (of Hermann de Pierre-Grosse) (1178-1247?) Was een afstammeling van de graven van Perigord en een grootmeester van de Tempeliers.

Hij was kapitein van de provincie Apulië en Sicilië 1205-1232. In 1232 werd hij verkozen tot Grootmeester van de Tempeliers. Hij organiseerde aanvallen op Cana, Safita, en Sephoria, en tegen de islamitische plaatsen rondom de Zee van Galilea. Al deze expedities waren mislukkingen en verminderde effectiviteit van de Tempeliers.

In september 1239, Armand aangekomen bij Acre. Hij maakte een verdrag met sultan van Damascus, parallel met de hospitaalridders verdrag met de Sultan van Egypte. In 1244 de sultan van Damascus eiste dat de Tempeliers helpen afstoten van de Khwarezmians uit Klein-Azië. In oktober 1244, de Tempeliers, Hospitaalridders en de Duitse Orde, samen met de sultan van Damas, geconfronteerd met de sultan van Egypte en zijn bondgenoten Khwarezmian bij de Slag van La Forbie. De christelijke-islamitische coalitie werd verslagen, met meer dan 30.000 doden. Sommige Tempeliers en Hospitaalridders bereikt Ascalon, nog steeds in christelijke handen. Armand de Perigord kunnen zijn gedood tijdens het gevecht, maar kan zijn gevangen en overleefde tot 1247.